Tre muaj të mbushur me frikë, pasiguri dhe pritje të vazhdueshme. Kështu e përshkruan pacientja 44-vjeçare nga Shkupi periudhën nga shfaqja e simptomave të para deri te operacioni në Spitalin Klinik “Acibadem Sistina”, gjatë të cilit iu hoq një formacion tumoral cistik në vezoren e djathtë, me peshë prej pothuajse 10 kilogramësh.

Në vend që ta jetonte përditshmërinë pa brenga, ditët e saj ishin të mbushura me ekzaminime mjekësore, dokumentacion mjekësor, telefonata dhe pyetje, për të cilat për një kohë të gjatë kërkonte përgjigje. Gjendja e saj përkeqësohej gradualisht, ndërsa frika shtohej pasi u konstatua se formacioni, brenda një kohe të shkurtër, ishte rritur ndjeshëm.

 “Në fund të muajit prill vizitova një gastroenterolog për shkak të ënjtjes në pjesën e sipërme të barkut, nën gjoks. Pas kontrollit, më thanë menjëherë të vizitoja gjinekologun tim. Por as që më kishte shkuar ndër mend se problemi im mund të ishte i natyrës gjinekologjike”, rrëfen pacientja.

Golgota e saj dhe kërkimi i ndihmës në institucione të ndryshme mjekësore filluan në mesin e muajit maj. Gjatë kontrollit të parë gjinekologjik u evidentua një formacion me madhësi rreth 12 centimetra. Deri në fund të po atij muaji, diametri i formacionit ishte rritur në rreth 17 centimetra.

“Fillova të ndieja frikë dhe panik, sepse shihja që formacioni po rritej shumë shpejt. E kisha përgatitur dokumentacionin mjekësor, përfshirë edhe dokumentacionin e konsiliumit onkologjik, por nuk kisha një përgjigje konkrete se kur dhe si do të trajtohesha. Më thoshin se duhej të prisja”, thotë ajo.

Ndërkohë, funksionimi i saj i përditshëm ishte bërë shumë i vështirë.

“Fizikisht dukesha sikur të isha shtatzënë në muajin e nëntë. Kisha dhimbje në shpinë, lëvizja me shumë vështirësi dhe kisha probleme edhe për të shkuar në tualet. Telefonova vazhdimisht dhe kërkoja përgjigje. Thjesht dëshiroja që dikush të më ndihmonte dhe më në fund të më çlironte nga dhimbjet”, rrëfen pacientja.

Megjithatë, barra më e rëndë për të nuk ishin vetëm dhimbjet fizike, por edhe frika e shkaktuar nga dyshimet e para për një sëmundje serioze.

Situata u ndryshua kur ajo shkoi për një kontroll në Spitalin Klinik “Acibadem Sistina”, te gjinekologu Dr. Josif Gjoreski. Sipas pacientes, që në kontrollin e parë ai vlerësoi se nuk kishte më hapësirë për pritje dhe propozoi që operacioni të kryhej sa më shpejt të ishte e mundur.

 “Golgota ime përfundoi po atë ditë kur erdha për kontroll te Dr. Gjoreski. Isha shumë e shqetësuar dhe e dezorientuar, por i jam pafundësisht mirënjohëse, sepse që gjatë kontrollit të parë ai vendosi pa hezitim që të më operonte sa më shpejt. Më në fund ndjeva se dikush më dëgjoi dhe se nuk do të më linin më të prisja”, thotë pacientja.

Gjatë operacionit u konstatua prania e një formacioni të madh tumoral cistik, me origjinë nga vezorja e djathtë, i cili kishte zënë pothuajse të gjithë zgavrën e barkut.

 “Pas hapjes së abdomenit, vërejtëm një formacion të madh tumoral, me origjinë nga vezorja e djathtë, i cili kishte zënë pothuajse të gjithë zgavrën e barkut. Kryem histerektomi abdominale klasike, me heqjen e vezoreve dhe të tubave fallopiane, si dhe morëm mostra të tjera për analizë dhe përcaktimin e stadit të sëmundjes. Operacioni kaloi mirë”, tha Dr. Gjoreski.

Materiali i hequr u dërgua për analizë histopatologjike, e cila do të përcaktojë natyrën e formacionit tumoral.

Për pacienten, operacioni nuk nënkuptonte vetëm përfundimin e një ndërhyrjeje kirurgjikale. Ai shënoi edhe fundin e një golgote disamujore, të mbushur me dhimbje dhe pasiguri.

“Jam e lumtur që golgota ime përfundoi. Pas gjithë frikës që përjetova, më në fund ndjeva sërish shpresë. E falënderoj mjekun dhe të gjithë ekipin mjekësor, të cilët reaguan menjëherë dhe më ndihmuan atëherë kur kisha më së shumti nevojë”, thotë pacientja.